Heupbot van een paard

dinsdag 22 november 2011

Eind oktober kwam Abel (7 jaar) met zijn familie naar Naturalis. Dat kwam goed uit, want Abel wilde graag een bot laten onderzoeken dat hij poosje geleden had gevonden op een akker in Limburg. Volgens Nieuws uit de Natuur kon dat bij Naturalis. Abel trok de stoute schoenen aan, en meldde zich met zijn bot aan de kassa van museum.

Kommetje
De meneer van de kassa belde naar vragendeskundige Alice, die niet veel later kwam aangelopen om het bot te bekijken. “Hier komen we wel uit,” zei Alice tegen Abel. “Je hebt een stuk bot gevonden met een kommetje. Dat ronde kommetje is van een gewricht, een heupgewricht om precies te zijn. Het handige is dat je aan de grootte en vorm van de kom kunt zien van welk dier het bot is. In dit geval is de kom ruim zes centimeter groot. Door de opvallend grote opening heeft de kom een soort C-vorm. Dat is kenmerkend voor een heupbot van een paard.”

Draaipunt
Het heupbeen vormt het aanhechtingspunt voor de achterpoten. In de heupkom past de heupkop van het dijbeen (bovenbeen). De kom en de kop vormen samen een kogelgewricht. Door dit draaipunt kunnen de achterpoten bewegen.

Honderd jaar?
Hoe oud het bot is, is niet precies te zeggen. Dat is zo op het oog niet te zien. Van botten die op archeologische vindplaatsen worden gevonden kan je de ouderdom vaak wel goed inschatten, omdat daar bijvoorbeeld ook potscherven en muntjes uit een bepaalde periode zijn gevonden. Toch is het bot dat Abel heeft gevonden duidelijk niet van gisteren. De kleur verraadt dat het al een tijdje in de grond heeft gelegen, misschien wel meer dan honderd jaar.

Meer weten over botten? Kijk op natuurinformatie.nl.