Pieter Aartsen - De spelletjesontwerper

Wat doe jij voor werk bij Naturalis?
Ik werk hier nu elf jaar als ruimtelijk ontwerper. Dat betekent dat ik bedenk hoe een tentoonstelling eruit moet zien: bijvoorbeeld de vitrines, de spelletjes en de schermen. Ook beslis ik, samen met anderen, hoe alles moet staan. Heel belangrijk daarbij is om het idee van de tentoonstelling goed over te brengen. Daarnaast moet het er ook spannend en mooi uitzien.

Wil Naturalis een nieuwe tentoonstelling? Dan begint mijn werk. Met specialisten voor de inhoud en techniek, ga ik overleggen. De vraag is dan: hoe vertalen we het tentoonstellingsidee naar wat je uiteindelijk in de tentoonstelling ziet? In dat overleg is niets raar. Alles wat je bedenkt kan namelijk meehelpen in het beantwoorden van je vraag. Brainstormen heet dat. Na zo’n overleg ga ik tekenen, schetsen en plattegronden maken. Dan wordt pas echt duidelijk hoe bijvoorbeeld een spelletje eruit gaat zien en wat het nut ervan is. Zo wordt je idee steeds echter.

Wordt ieder idee dan werkelijkheid?
Als je alle verschillende ideeën iets verder uitgewerkt, merk je dat sommige niet haalbaar zijn of toch niet goed passen bij de tentoonstelling. Neem bijvoorbeeld de nieuwe tentoonstelling Opvetten en wegwezen. Daar hangen spiegels aan de wanden. Dit idee had ik al veel eerder, maar het paste nooit echt bij de vorige tentoonstellingen. Nu wel! Trouwens, het kijkertje dat in die tentoonstelling staat, is ook een oud idee. We bedachten het al het voor Wildebeesten.

Welke school heb je gedaan?
Na de havo ben ik naar de kunstacademie gegaan. Daar volgde ik de opleiding interieurarchitectuur. Daarna heb nog een opleiding tot industrieel ontwerper gedaan. Vroeger vond ik handvaardigheid en tekenen al de leukste vakken. Ik haalde altijd negens en tienen. Dat ik iets creatiefs wilde doen, wist ik dus wel snel.

Wat vind je zo leuk aan dit werk?
Het is erg leuk om iets te bedenken en om dat na een tijdje in het echt te zien. Die ontwikkeling van idee naar werkelijkheid vind ik heel erg spannend. En dan de reactie van de bezoekers van Naturalis! Zij zijn natuurlijk heel belangrijk voor ons. Wanneer zij de tentoonstelling goed vinden en er een beetje wijzer van zijn geworden, heb ik mijn werk goed gedaan.

Wat is het meest bijzondere dat je hebt meegemaakt in dit werk?
Nog voordat ik bij Naturalis werkte, was ik in dienst bij een ander bedrijf. Daar kreeg ik een opdracht vanuit Naturalis om voor hen iets te ontwikkelen. Dat is uiteindelijk de grote hangende glazen vitrine in het Natuurtheater geworden. Het was mijn allereerste grote klus die ik alleen mocht doen en ik vond het hartstikke spannend. Ik ben wel eens bang geweest dat ik het niet goed had gedaan. Zo erg dat ik droomde dat de vitrine van het plafond afviel! Toch hangt hij er nu al twaalf jaar heel veilig.

Wat is je advies voor kinderen die later ook jouw werk willen doen?
Hou je enthousiasme voor wat je leuk vindt. In dit beroep is dat originele ideeën verzinnen, tekenen, een beetje knutselen, kortom heel creatief zijn. Je moet natuurlijk wel een opleiding volgen, want het is niet altijd gemakkelijk. Sommige dingen zijn heel technisch en ingewikkeld. Gelukkig leer je daar van alles over op school.

Wat is je favoriete object in het museum?
Een van mijn lievelingsobjecten in Naturalis is het kraagbeertje. Die kun je zien in het Natuurtheater. Daar staat hij tussen allerlei andere beren, die allemaal erg gemeen kijken. Het kraagbeertje niet hoor, die kijkt schattig omhoog. Ja, dat is mijn favoriet!

Heb je nog een tip?
Wat ik als tip aan iedereen kan meegeven: blijf lekker speels!

Stel zelf een vraag aan Pieter! Mail je vraag naar: .(JavaScript must be enabled to view this email address)