Charles Fransen - De garnalenkenner

Wat doe jij voor werk bij Naturalis?
Ik ben een onderzoeker van vooral kreeftachtigen. Dan moet je denken aan bijvoorbeeld kreeften, krabben en garnalen. Die ken je waarschijnlijk wel. Tijdens expedities duik ik in zee om deze dieren te bestuderen. Dat betekent dat ik ze bekijk en daarna alles over deze dieren goed moet opschrijven. Meestal ga ik één maand per jaar op expeditie, voor de rest ben ik aan het werk bij Naturalis. Vaak gaan we naar Zuidoost-Azië, bijvoorbeeld naar Indonesië of Maleisië. Daar is de natuur nog niet helemaal in kaart gebracht en zijn nog nieuwe soorten te vinden.

Wat vind je zo leuk aan dat werk?
Het aller-leukste aan dit werk vind ik de expedities. Het ontdekkingsreizen vind ik geweldig! Samen met collega’s van over de hele wereld werk ik samen in een prachtige omgeving. Extra leuk is een nieuwe soort ontdekken, wat mij in november 2010 gebeurde. Ik mocht de nieuwe soort een naam geven. Meestal noem je de soort naar de plek waar ze voorkomt, een speciale kleur die ze heeft of andere uiterlijke kenmerken, zoals stekels. Ik ben hartstikke blij dat ik voor Naturalis regelmatig op expeditie kan. Sommige biologen zitten de hele dag, jaar in jaar uit, in een laboratorium. Dat lijkt mij helemaal niks.

Welke school heb je gedaan?
Na het VWO heb ik biologie gestudeerd aan de Universiteit Leiden. Ik wilde graag een bètastudie doen, omdat ik heel benieuwd was hoe de wereld in elkaar zit (Wat betekent bèta? Misschien heb je wel eens van exacte vakken, of bètavakken, gehoord. Daaronder vallen bijvoorbeeld wiskunde, natuurkunde, scheikunde en ook biologie.). Ook houd ik ervan om buiten bezig te zijn en ik verwachtte dat ik, wanneer ik biologie zou gaan studeren, veel buiten zou zijn. Tijdens die studie heb ik me gespecialiseerd in zeebiologie en daarna in het beschrijven en systematisch indelen van garnalen. Eigenlijk ben ik in heel Nederland de enige die daar echt veel van weet. 

Wat is het gekste dat je ooit hebt meegemaakt in het museum?
Dat was niet in het museum, maar tijdens een expeditie met de marine naar de Kaapverdische eilanden. Ik was uit eten, en besloot toen ik wegging om de kreeften uit het aquarium in het restaurant te kopen, zodat ik ze mee kon nemen naar Nederland om te onderzoeken. De jongens van de marine kwamen na mij in het restaurant, en hadden wel zin in kreeft. Maar helaas pindakaas, de kreeft was op, weg! De restauranteigenaar vertelde de jongens dat ik degene was die de kreeften had gekocht. Terug op het schip wilden de jongens de kreeften opeten. Dat wilde ik natuurlijk niet, misschien zouden we wel geen kreeften meer vangen voor onderzoek, en dan had ik helemaal niks meer! De volgende ochtend werd ik wakker en je raadt het al: de kreeften waren toch weg!

Wat is je advies voor kinderen die later ook jouw werk willen doen?
Ga zelf op ontdekking uit. Ga naar het strand of het bos en bekijk alles wat je daar vindt eens goed. Verdiep je in één enkele groep, bijvoorbeeld in bepaalde schelpen of boombladeren. Zoek eens de verschillen tussen bladeren die van veraf op elkaar lijken. De natuur is zo divers en bijzonder, wanneer je daar achter komt, gaat er een wereld voor je open.

Wat is je favoriete object in het museum?
Mijn lievelingsobject is de Japanse reuzenkrab. Dat beest is zo gigantisch en zo bijzonder! Het is de grootste geleedpotige, maar ook nog eens een type-exemplaar. Dat betekent dat het de eerste beschreven Japanse reuzenkrab is. Daarnaast is het zo dat de eerste directeur van Naturalis, de heer Temminck, die Japanse reuzenkrab heeft beschreven, in 1836.

Heb je een vraag voor Charles? Mail ‘m dan naar: .(JavaScript must be enabled to view this email address).